Een nieuwe tijd

geplaatst in: Blog | 0

Annet Bijsterveld is ontdekkingsreizigster en ICT-er bij StadsLAB033.
Lees hier haar ervaringen bij StadsLAB033.

Waar denk je aan als je een nieuwe tijd hoort? Zelf denk ik automatisch aan nieuwe ideeën, nieuw denken,
anders denken, vrijer denken, inspirerend en innovatief. Laat dat nou precies zijn wat ik in StadsLAB033 terugvind.

 

Geen vraag blijft onbeantwoord. Vragen mag! Vragen moet! (niets hoeft natuurlijk) Nieuwsgierig mag, moet zelfs! Constant zoeken, denken, vernieuwen. Wat een bruisend geheel! Ik kom ogen en oren tekort hier. Constant staat er iets nieuws of iets anders te gebeuren.

 

denk buiten je kader

 

Laat ik eens terugblikken naar zeg 20 jaar geleden.
Hoe was het toen? Ik stap het kantoor binnen, in de wandelgangen (letterlijk) hoor je “goeiesmorgus” bij elke passant. Nee dit is geen humor, zo wordt men gewoon begroet. Waar denk je tenslotte dat Jiskefet op gebaseerd is? Dat moet toch ergens vandaan komen. Een standaard “Hoe gaat het” volgend door een “goed” zijn de orde van de dag.

 

Er wordt even een woord gewisseld, zogenaamde sociale contacten. Wordt er echt iets gevraagd? Nee! Wordt er echt antwoord gegeven? Nee! Er wordt niet geluisterd; maakt niet uit, alles is toch “maar” geautomatiseerd. Niemand wil echt weten hoe het met je gaat. Dat gaat ze ook niets aan. Daarvoor zijn het tenslotte maar collega’s en geen vrienden. Want dat kan natuurlijk niet!

 

kantoor

 

 

 

 

 

’s Avonds om 5 uur begint je privéleven en wil je niets met je collega’s en je werk te maken hebben. Je wordt nooit persoonlijk behandeld, je bent een nummer. Heb je een laag salaris, dan ben je niets en mag je als zodanig behandeld worden. Rangendiscriminatie is de gewoonste zaak van de wereld. Gelijkheid kennen we (nog) niet. Apartheid op de werkvloer!

 

Laten we wat jaartjes verder gaan kijken.
Het begint te kriebelen, men begint na te denken. Steeds vaker worden de vragen “gemeend” en wordt er meer geluisterd naar elkaar. Echt geluisterd. Er broeit iets maar men kan het nog geen plek geven. Er wordt wel bewuster omgegaan met elkaar en rangen worden langzaam vager. Het begin is er.

 

En nu?
Wow wat een verschil met toen! Ik moet er echt aan wennen. Ik werkte vroeger in een Jiskefet maatschappij; waar je standaard U zei tegen je baas. Bij hoge uitzondering mocht je een enkeling bij de voornaam noemen. Sinds kort zit ik weer in het bedrijfsleven. Ik moet dus nog veel leren, ik ken alleen “het oude”. Nu is er geen berg te hoog, en is ie dat wel, dan geeft de “baas” je gewoon een voetje.

 

Zo makkelijk, gelijk zijn, je mag meedenken en ideeën inbrengen. Natuurlijk is dit nog niet overal zo, maar je snuift gewoon de nieuwe wereld op. Niets houdt je tegen om iets te doen. Je werkt prettiger, zit lekker in je vel en je prestaties laten dat ook zeker zien! Je “danst” op de werkvloer, maakt praatjes met elkaar uit pure interesse en schept banden. Dit werk wil je wel mee naar huis nemen.

Dit is onze NIEUWE TIJD!

All our knowledge has its origin in our perceptions